Ιδεολογία και πολιτικοί (του WeathermanTom)

Η ιδεολογία είναι μια δύσκολη αλλά ευρέως χρησιμοποιούμενη έννοια στις κοινωνικές επιστήμες, και επίσης μια έννοια με ατελείωτες ερμηνείες και παρα-ερμηνείες σε ακαδημαϊκές αλλά και σε καθημερινές συνομιλίες. Θα μπορούσαμε να ορίσουμε την ιδεολογία ως μια "άποψη για τον κόσμο", μια συνολική αντίληψη που έχει κάποιος σχετικά με το τι αποτελεί τον κόσμο και ειδικά την κοινωνία, και πως αυτή λειτουργεί. Μια ιδεολογία είναι ένα πλήρες και αύταρκες σετ συμπεριφορών, ηθικών θεωρήσεων, εμπειρικών πεποιθήσεων και ενίοτε συμπερασμάτων λογικών διαλόγων. Ωστόσο, οι ιδεολογίες, που μας λένε τι θέλουμε ή τι θα έπρεπε να θέλουμε και πως να το πετύχουμε, εμφανίζονται συχνά σε μεγάλο βαθμό σχετικές και ακόμα και πλήρως υποκειμενικές (Penguin Dictionary of Politics).

ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ (του WeathermanTom)

Με τη δυστυχή άνοδο σε δημοτικότητα της Χρυσής Αυγής και την εξέλιξη του είδους της ηλεκτρονικής διάδοσης της εξυπνάδας, της σαχλαμάρας αλλά και των ενδιαφερόντων, έχει εμφανιστεί και ένα φαινόμενο καθ'όλα ενοχλητικό, αυτό της ευκολίας του αρνητικού χαρακτηρισμού των ανθρώπων. Ένας από τους πιο εύκολους πλέον χαρακτηρισμούς είναι το "φασίστας".

Underground Map Reveals Hidden Secrets Of Stonehenge And Nearby Monstrous 'Super Henge' | IFLScience

Underground Map Reveals Hidden Secrets Of Stonehenge And Nearby Monstrous 'Super Henge' | IFLScience

ΤΟ ΦΑΨΕΒΟΟΚ ή αλλιώς "Στα κάμπινγκ τυπάς, στη δουλειά κυριλές. Δεν είσαι έτσι; Θα γίνεις..." (του WeathermanTom)

Κοινωνική δικτύωση, δημιουργία μικροκυψελών αποτελούμενες από γνωστούς, λιγότερο γνωστούς, άγνωστους, φίλους, φίλους φίλων και φίλους συγκυριακούς, των περιστάσεων, δηλαδή περιστασιακούς. Πολύ χρήσιμο εργαλείο, δεν το συζητώ, έχει αντικαταστήσει σχεδόν εξ'ολοκλήρου το e-mail και είναι το κυρίαρχο κοινωνικό δίχτυ ανάμεσα στα δεκάδες άλλα που υπάρχουν. Ενέχει όμως και παγίδες, απάτες και αυταπάτες. Δε θα μιλήσω για ύποπτα προφίλ και ανυποψίαστους χρήστες του διαδικτύου, θα μιλήσω όμως για την αυταρέσκεια σε σημείο ναρκισσισμού που έχει τη δύναμη να μας επιβάλλει.

Όσο και να το θέλω, δεν πρόκειται να αρχίσω λέγοντας "κάποτε..." αν και με το ζόρι κρατιέμαι.

Μια εκτός θέματος εισαγωγή και ο Συμπαραστάτης (του WeathermanTom)

Ποτέ δε μου άρεσαν οι προσωπικές επιθέσεις. Ειδικά όταν ξεκινούν από μια διαφωνία πάνω σε θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος. Η προσωπική επίθεση είναι εύκολο να σε παρασύρει σε αφορισμούς, σε άστοχους χαρακτηρισμούς, σε τσουβάλιασμα και τελικά σε παρέκκλιση από το αρχικό ζητούμενο. Αυτό δυστυχώς συμβαίνει και σε μεγαλύτερη κλίμακα στην ελληνική - και όχι μόνο - πολιτική σκηνή, είτε είναι η κεντρική είτε πρόκειται για τις θυγατρικές (εννοώ τις περιφέρειες και τους δήμους).

Θάνατος (του WeathermanTom)

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στη λωρίδα της Γάζας - υποθέτω - κάποιος φίλος αναρωτήθηκε για το θέμα της ασύστολης προβολής του θανάτου από τα μέσα ενημέρωσης, βασικά από την τηλεόραση και το διαδίκτυο, και πόσο άδικο ίσως να είναι για όλους εμάς και για τα παιδιά (μας) να εκτιθέμεθα στο μακάβριο του θανάτου σε βάση καθημερινή.

Ταμπελάκηδες, Φιλελέδες και Νεοφιλελέδες - γιατί διαθέτουμε και χιούμορ (του WeathermanTom)

Είμαστε ταμπελάκηδες, τι να κάνουμε, μας αρέσουν οι ταμπέλες. Μας βοηθούν να τοποθετούμε σε ένα πλαίσιο γενικά αποδεκτών και κατανοητών προσδιορισμών ανθρώπους, ομάδες ανθρώπων, ιδέες, μουσική, τέχνη και πολλά άλλα. Καλό όμως είναι ενημερώνουμε τη βάση δεδομένων μας που και που για να μη λέμε και να μη λέω, κυρίως εγώ, ανακρίβειες. Επειδή γενικά το τσουβάλιασμα είναι κατακριτέο από όλους, αν και είναι πολύ βολικό στη διαμόρφωση κριτικών επιθέσεων σε ιδεολογικά συστήματα, είναι ωφέλιμο να ενημερωνόμαστε για κάποια πράγματα. Όσο αυθαίρετο είναι να αποκαλεί κάποιος αριστερό, δεξιό, κεντρώο το ΠΑΣΟΚ ή λαϊκίζουσα και ακροδεξιά τη ΝΔ, συντηρητικό το ΚΚΕ και αντιδραστικό το ΣΥΡΙΖΑ και εν γένει κακό το συνδικαλισμό, άλλο τόσο αυθαίρετο είναι να αποκαλείται ο φιλελεύθερος νεοφιλελεύθερος. Το πρόβλημα γενικά δεν είναι το ποια ιδεολογία είναι η καλύτερη, η επικρατέστερη ή η αποτελεσματικότερη, αλλά το αν ο άνθρωπος μπορεί να αποτρέψει την ασυδοσία και την αυθαιρεσία του να εκμεταλλευτεί καταστάσεις για προσωπικό του όφελος. Το πρόβλημα είναι ο άνθρωπος λοιπόν (άλλο τσουβάλιασμα πάλι...)

Εδώ θα εξετάσω εν συντομία τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ ενός φιλελεύθερου και ενός νεοφιλελεύθερου, γιατί δεν πρόκειται για το ίδιο πράγμα. Βέβαια, για τους περισσότερους που ανήκουν είτε πρόσκεινται σε κάποια σαφώς εδραιωμένη ιδεολογία αλλά και για τον περισσότερο κόσμο, οι δύο αυτοί όροι είναι ένα και το αυτό.

Αριστεροί Νεο-φιλελεύθεροι εμπρός στον ΕΓΩνα! (του WeathermanTom)

Πάλι θα βγω ο κακός και ο γκρινιάρης της υπόθεσης. Δεν άντεξα όμως, είναι στο DNA μου όπως φαίνεται. Ας αρχίσω:

Η "αριστερά" παίζει λάθος. Δυστυχώς. Καλώς ή κακώς οι εκκλήσεις για σεβασμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σεβασμό στην οικολογία, δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην περίθαλψη, έρχονται κατά κύριο λόγο από το χώρο της αριστεράς. Αυτή είναι η αλήθεια. Ιστορικά συνθήματα όπως το "ψωμί, παιδεία, ελευθερία" και "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη" έχουν αριστερές καταβολές. Τι ζητάει στην πραγματικότητα η αριστερά; Ζητάει μια κοινωνία ελεύθερη, που αγαπάει την ελευθερία, δηλαδή ζητάει μια κοινωνία φιλελεύθερη. Καλό ε;

Όταν σου λείπει κάτι που δεν είχες ποτέ (του WeathermanTom)

Κάθε μια στο τόσο με πιάνει μια νοσταλγία για πράγματα που ποτέ δεν έζησα, από εποχές που δεν υπήρχα ούτε ως ιδέα. Αυτή η νοσταλγία γεννιέται κυρίως όταν ακούω παλιούς Δραμινούς να μιλάνε για το παρελθόν (παλιούς θεωρώ αυτούς που γεννήθηκαν από το 1940 ως το 1950, που έζησαν εμφύλιο, κατοχή, χούντα και πέτρινα χρόνια, που γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους και έχουν από τουλάχιστον μια ιστορία για τον καθένα που γνώριζαν, και ήταν πολλοί και επίσης πολλές οι ιστορίες). Και σκέφτομαι πόσο πολύ έχουν αλλάξει τα πράγματα από τις εποχές εκείνες. Και προς το καλύτερο αλλά και προς το χειρότερο.

Γεννημένοι την 24η Ιουλίου (www.protagon.gr)

Τη νύχτα που το Προεδρικό αεροπλάνο της Γαλλικής Δημοκρατίας προσγειωνόταν στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, μαζί με την Γ Ελληνική Δημοκρατία  γεννιόταν και η πιο προνομιούχα, η πιο τυχερή και πιο ευλογημένη από τη μοίρα γενιά  Ελλήνων από συστάσεως ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα. Η γενιά της Μεταπολίτευσης. Μια γενιά καθόλου μυθολογημένη και ένδοξη, που σαν να λαθροβίωσε μέσα στην πολυτάραχη ιστορία του τόπου και να έδρεψε αθόρυβα τους πιο πλούσιους καρπούς του, με τον λιγότερο κόπο και κυρίως χωρίς δράμα και πόνο.