Όχι άλλες Νεοφιλελεύθερες Πολιτικές, του Weatherman Tom

Μια άποψη που ακούγεται γενικά από διάφορες πλευρές στις μέρες μας είναι ότι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε λόγω νεοφιλελεύθερων πολιτικών επιλογών και οικονομικών μοντέλων. Κάποτε είχα παρασυρθεί από τη ρητορική αυτή. Αν αναλογιστούμε το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαστε, όπου οι ιδιωτικές πρακτικές και πρωτοβουλίες, κυρίως μέσω επενδύσεων μεγάλων χωρών σε μικρότερες και τις εγγενείς αδικίες του συστήματος της κερδοσκοπίας εις βάρος απεγνωσμένου εργατικού δυναμικού και τις όποιες επιβαρύνσεις στο φυσικό περιβάλλον, είναι λογικό κάποιος να θεωρεί ότι είμαστε θύματα μιας παγκοσμιοποιημένης νεοφιλελεύθερης νοοτροπίας. Και όταν η χώρα μας "αυτο-θυματοποιείται" πως παρασύρθηκε και αυτή σε αυτόν το χορό, είναι επίσης λογικό να να κατηγορούμε τις πολιτικές αυτές.

Σήμερα όμως αναρωτιέμαι: που ακριβώς είναι όλες αυτές οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές; Που εντοπίζονται στην -ελληνική τουλάχιστον- κοινωνία και άλλες τέτοιες απορίες.

Οι καρικατούρες της δημοσιογραφίας [PG 18+] (του WeathermanTom)

Έχω να δω τηλεόραση και συγκεκριμένα δημοσιογραφική εκπομπή γύρω στα 2 με 3 χρόνια. Εχθές μέσα σε 90 λεπτά που παρακολουθήσαμε στο σπίτι κάποιες σκόρπιες συζητήσεις περί εκλογών και εκλογικού αποτελέσματος κυρίως στην εκπομπή του Χατζηνικολάου (αυτής της μακράν πιο πετυχημένης μίμησης του Μητσικώστα) θυμήθηκα ποιος ήταν ένας από τους λόγους, αν και υποσυνείδητος, που είχα σταματήσει να τους/τις παρακολουθώ. Αυτός ο λόγος συνοψίζεται σε λέξεις όπως "αηδία", "απέχθεια", "θυμός" και άλλα σχετικά.

Αγία Βαρβάρα, της Δράμας το στολίδι και άλλα κουραφέξαλα (του WeathermanTom)

Πάνε μέρες από τότε που γκρίνιαξα τελευταία φορά. Για να μην ξεχνιέμαι λοιπόν, σήμερα λέω να γκρινιάξω για αυτό το χάλι που ξεδιάντροπα εμείς οι Δραμινοί αποκαλούμε "πόλο έλξης" στην πόλη μας, την αηδία που λέγεται Αγία Βαρβάρα. Από που να αρχίσει κανείς. Δημόσιο μέρος και μάλιστα πάρκο, με την πιο περιορισμένη πρόσβαση από οπουδήποτε αλλού μέσα στην πόλη. Καταπάτηση του πρασίνου, αδιαφορία για την χλωρίδα και την πανίδα που ζει εκεί, αδιαφορία για τον μη-προνομιούχο συνάνθρωπο, ακαλαισθησία, κιτς παρεμβάσεις, φασιστικά επιβεβλημένες εκδηλώσεις όλο το καλοκαίρι, κάθε καλοκαίρι. Κλαιγόμαστε γιατί δεν έχουμε λέει λεφτά, χρωστάμε σε ασφαλιστικούς φορείς (ο δήμος, για το δήμο Δράμας μιλάω), αλλά έχουμε λεφτά να στήνουμε ανούσια αγάλματα στο μπαζωμένο ρέμα Καλλιφύτου, στην ανάπλαση, και να ξοδεύουμε για λουλούδια σε άσχετα μέρη για το φαίνεσθαι, τις μέρες του φεστιβάλ και της Ονειρούπολης. Είναι ντροπή μας αυτό που κάνουμε στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν μιλούν από μόνες τους. Δεν έχω τίποτα άλλο να πω, και πραγματικά, τι να πει κανείς...

Ιδεολογία και πολιτικοί (του WeathermanTom)

Η ιδεολογία είναι μια δύσκολη αλλά ευρέως χρησιμοποιούμενη έννοια στις κοινωνικές επιστήμες, και επίσης μια έννοια με ατελείωτες ερμηνείες και παρα-ερμηνείες σε ακαδημαϊκές αλλά και σε καθημερινές συνομιλίες. Θα μπορούσαμε να ορίσουμε την ιδεολογία ως μια "άποψη για τον κόσμο", μια συνολική αντίληψη που έχει κάποιος σχετικά με το τι αποτελεί τον κόσμο και ειδικά την κοινωνία, και πως αυτή λειτουργεί. Μια ιδεολογία είναι ένα πλήρες και αύταρκες σετ συμπεριφορών, ηθικών θεωρήσεων, εμπειρικών πεποιθήσεων και ενίοτε συμπερασμάτων λογικών διαλόγων. Ωστόσο, οι ιδεολογίες, που μας λένε τι θέλουμε ή τι θα έπρεπε να θέλουμε και πως να το πετύχουμε, εμφανίζονται συχνά σε μεγάλο βαθμό σχετικές και ακόμα και πλήρως υποκειμενικές (Penguin Dictionary of Politics).

Θάνατος (του WeathermanTom)

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στη λωρίδα της Γάζας - υποθέτω - κάποιος φίλος αναρωτήθηκε για το θέμα της ασύστολης προβολής του θανάτου από τα μέσα ενημέρωσης, βασικά από την τηλεόραση και το διαδίκτυο, και πόσο άδικο ίσως να είναι για όλους εμάς και για τα παιδιά (μας) να εκτιθέμεθα στο μακάβριο του θανάτου σε βάση καθημερινή.

Αριστεροί Νεο-φιλελεύθεροι εμπρός στον ΕΓΩνα! (του WeathermanTom)

Πάλι θα βγω ο κακός και ο γκρινιάρης της υπόθεσης. Δεν άντεξα όμως, είναι στο DNA μου όπως φαίνεται. Ας αρχίσω:

Η "αριστερά" παίζει λάθος. Δυστυχώς. Καλώς ή κακώς οι εκκλήσεις για σεβασμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σεβασμό στην οικολογία, δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην περίθαλψη, έρχονται κατά κύριο λόγο από το χώρο της αριστεράς. Αυτή είναι η αλήθεια. Ιστορικά συνθήματα όπως το "ψωμί, παιδεία, ελευθερία" και "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη" έχουν αριστερές καταβολές. Τι ζητάει στην πραγματικότητα η αριστερά; Ζητάει μια κοινωνία ελεύθερη, που αγαπάει την ελευθερία, δηλαδή ζητάει μια κοινωνία φιλελεύθερη. Καλό ε;

Γεννημένοι την 24η Ιουλίου (www.protagon.gr)

Τη νύχτα που το Προεδρικό αεροπλάνο της Γαλλικής Δημοκρατίας προσγειωνόταν στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, μαζί με την Γ Ελληνική Δημοκρατία  γεννιόταν και η πιο προνομιούχα, η πιο τυχερή και πιο ευλογημένη από τη μοίρα γενιά  Ελλήνων από συστάσεως ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα. Η γενιά της Μεταπολίτευσης. Μια γενιά καθόλου μυθολογημένη και ένδοξη, που σαν να λαθροβίωσε μέσα στην πολυτάραχη ιστορία του τόπου και να έδρεψε αθόρυβα τους πιο πλούσιους καρπούς του, με τον λιγότερο κόπο και κυρίως χωρίς δράμα και πόνο.

Τι κάνει κανείς με τα παλιά κτίρια στην πόλη του;

Κάνε κάτι ή άσε εμάς να κάνουμε κάτι». Το δίλημμα αυτό θα θέτει η πολιτεία στους ιδιοκτήτες εγκαταλειμμένων κτιρίων, προκειμένου να πιέσει για μια λύση για την αξιοποίησή τους. Οι προτάσεις που ετοιμάζουν το υπουργείο Περιβάλλοντος και ο Δήμος Αθηναίων αφορούν τους ιδιοκτήτες ερειπωμένων κτιρίων και περιλαμβάνουν κίνητρα για την κατεδάφιση ή την αναπαλαίωση του κτιρίου. Ακόμα και με έξοδα του δήμου, με αντάλλαγμα την παραχώρηση της εκμετάλλευσής του για κάποια χρόνια, όπως είχε γίνει πριν από χρόνια από τον ΕΟΤ για τη διάσωση της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής σε πολλές περιοχές της χώρας.

πηγή: http://www.kathimerini.gr/

ΥΣΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΗ για τη σωτηρια του Πλανήτη

Ένα ιστορικών διαστάσεων Μανιφέστο με τίτλο «Ύστατη Έκκληση» δημοσιεύθηκε στην Ισπανία.

Το υπογράφουν όλοι οι ηγέτες της αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων της Ισπανίας, όπως: Κάγιο Λάρα και Αλμπέρτο Γκαρθόν της Ενωμένης Αριστεράς, Πάμπλο Ιγκλέσιας και Τερέσα Ροντρίγκεθ του Podemos, Χοσέ Λουίς Θεντέγια Γ.Γ. του Κομμουνιστικού κόμματος, Χάϊμε Παστόρ της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, Γιάγιο Ερέρο των Οικολόγων σε Δράση, Εστέρ Βίβας της Καταλάνικης «Συντακτικής Διαδικασίας», Ενρίκ Ντουράν του κινήματος για την Απομεγέθυνση, Φλοράν Μαρσεγιεσί των Πράσινων Equo, Χόρχε Ρίτσμαν θεωρητικός του οικοσοσιαλισμού και σημαντικές προοδευτικές προσωπικότητες  της χώρας (συμπεριλαμβανόμενης της Καταλονίας και της Χώρας των Βάσκων), που τοποθετούνται στα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας και φτάνουν  μέχρι και τον αναρχοσυνδικαλισμό.

ΠΑΛΙ Ο,ΤΙ ΝΑ'ΝΑΙ Η ΙΑΠΩΝΙΑ... (του WeathermanTom)

Μια Γιαπωνέζα καλλιτέχνιδα με αποστολή να αποδαιμονοποιήσει τα γυναικεία γεννητικά όργανα, συνελήφθη βάσει νόμου περί δημοσίας αιδούς επειδή διαμοίρασε ένα τρισδιάστατο ψηφιακό  μοντέλο του αιδοίου της.

Η Μεγκούμι Ιγκαράσι - με το ψευδώνυμο Ροκουντενάσικο ή αλλιώς «άχρηστο παιδί» - δημιούργησε τις τρισδιάστατες σαρώσεις (3D Scans) ως μέρος ενός διαδικτυακά χρηματοδοτούμενου πρότζεκτ της να σχεδιάσει ένα καγιάκ βασισμένο στα γεννητικά της όργανα.

ΒΙΒΑ ΛΑ ΡΕΒΟΛΟΥΣΙΟΝ 1789

Η Γαλλική Επανάσταση της 14ης Ιουλίου 1789, αυτή η ημερομηνία ορόσημο στην ιστορία της Γαλλίας, οδήγησε στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη. Σίγουρα οι συνθήκες ήταν υπερμεγέθως διαφορετικές και οι λόγοι για την άλωση της Βαστίλης πολύ πραγματικοί. Γενικά ήταν οι εποχές τέτοιες που οι έννοιες ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερία και άλλα τέτοια, ήταν καταστρατηγούμενες από τους εκάστοτε άρχοντες και επιβεβλημένες ή εφαρμόσιμες κατά τη δική τους διακριτική ευχέρεια.

Θέλω να πω ότι οι λόγοι που οδήγησαν στη Γαλλική Επανάσταση ήταν πραγματικοί, σε αντίθεση με τη σημερινή εποχή που γίνεται λόγος για το τέλος της ιστορίας και το θάνατο των ιδεολογιών (κατά το Rock Is Dead). Ωστόσο, με μια γρήγορη ανάγνωση της διακήρυξης, γίνεται εύκολα αντιληπτό πως κάποια πράγματα δεν αλλάζουν, και αυτά είναι τα αιτήματα των ανθρώπων μιας κοινωνίας που αφορούν στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τις δικές τους αλλά και των αρχόντων τους. Παλιά, αλλά πάντα επίκαιρα (εννοείται πως υπάρχουν και κάποιες διαφορές και κάποια άκαιρα, οι εποχές ήταν αυτές που ήταν). Ιδού λοιπόν:

ΕΙΔΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ; (του WeathermanTom)

Συχνά η πολιτική φαντάζει ως ένας απρόσιτος, εξειδικευμένος τομέας για αντίστοιχα εξειδικευμένα και εκπαιδευμένα μυαλά. Για πολλούς η πολιτική είναι σαν τα Κινέζικα, ακαταλαβίστικη, και πολλές φορές είναι. Ακούγοντας ώρες ώρες τον υπουργό Οικονομικών να μιλάει για ΑΕΠ και πλεονάσματα, ή ατέρμονες συζητήσεις για το ασφαλιστικό, ή παρακολουθώντας δημοσιογράφους να αναλύουν σαν άλλοι μεγαλο-φιλόσοφοι μη μπορώντας στην πραγματικότητα να καταλάβει κανείς τι λένε, δημιουργείται η αίσθηση, και δικαιολογημένα, ότι η πολιτική παραμένει αποκομμένη από τον κόσμο.

ΑΦΕΛΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (του WeathermanTom)

Φυσικά και θεωρώ ότι ένα επίπεδο μονιμότητας πρέπει να υπάρχει όταν μιλάμε για θέσεις εργασίας σε δαιδαλώδεις υπηρεσίες όπως πολεοδομίες, πρωτοβάθμιες υγείας, οικονομικές και τεχνικές υπηρεσίες. Και είναι λογικό. Όταν ο όγκος και η πολυπλοκότητα της νομοθεσίας, και ενίοτε η ασάφεια των νόμων μπαίνουν στο παιχνίδι, δεν μπορεί ένας φρέσκος υπάλληλος να τα αντιμετωπίσει μόνος. Απευθύνεται στους παλαιότερους, που έχουν τριφτεί με αυτά τα πράγματα και ξέρουν να ελίσσονται όταν το απαιτεί η περίσταση.

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤ(Ι)ΩΝ (του WeathermanTom)

Υπάρχει ένα μικρό ζητηματάκι όταν μιλάμε για αποκρατικοποιήσεις, ιδιωτικοποιήσεις, αξιολόγηση και γενικά όταν αναφερόμαστε στην "αμφισβήτηση" του δημοσίου τομέα (στενού, ευρύτερου, μόνιμου, με σύμβαση ορισμένου και αορίστου, με σχέση ιδιωτικού ή δημόσιου δικαίου, οργανικοί και μη, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, Υπουργεία, σχολεία, νοσοκομεία κλπ) στη χώρα μας. Το ζητηματάκι αυτό μπορεί να συνοψιστεί σε ένα απλό, μικρό, πεισματικό αλλά ισχυρό "όχι". Λογικό είναι, όταν, χοντρικά, ο μισός πληθυσμός της χώρας (λίγο λιγότερο δηλαδή) που εργάζεται ανήκει 1 προς 5 περίπου στο δημόσιο [δηλαδή αν οι εργαζόμενοι στη χώρα ήταν 5.000.000, οι δημόσιοι υπάλληλοι θα ήταν 1.000.000]. Τα νούμερα είναι πλαστά, αλλά ανταποκρίνονται σε διάφορα αναγνώσματα που βρήκα εδώ κι εκεί στο διαδίκτυο.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ!

Η διαδικτυακή πλατφόρμα «Συμμετοχή», μια πρωτοβουλία του γερμανικού ιδρύματος Heinrich Böll, των εκδόσεων Νεφέλη και του ηλεκτρονικού περιοδικού Χρόνος, φιλοδοξεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο για όλους όσοι συμμετέχουν ή θέλουν να συμμετέχουν στη διαμόρφωση και την εφαρμογή των κάθε είδους αποφάσεων

Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ EΦΗΒΩΝ (www.protagon.gr)

Η πολιτική είναι από τις πραγματικότητες και τις σκληρές όψεις της κοινωνίας που οι έφηβοι καλούνται να αντιμετωπίσουν μόλις ενηλικιωθούν και αποκτήσουν αυτόνομη πρόσβαση στον δημόσιο χώρο με δικαιώματα και υποχρεώσεις. Παρά τις εξιδανικευμένες προσεγγίσεις στη δημοκρατία, είναι υπερβολικό να θεωρήσουμε ότι ο άνθρωποι διαθέτουν ένα αυτονόητο και έμφυτο ενδιαφέρον για την πολιτική. Γιατί άραγε ένας έφηβος να αποκτήσει ενδιαφέρον για έναν χώρο συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων; Για σύνθετα ζητήματα που ελάχιστα μπορεί να κατανοήσει, να επηρεάσει και τα οποία, ενδεχομένως, να μην επηρεάζουν την ζωή του άμεσα. Για ζητήματα που δεν μπορείς να βγάλεις άκρη για το ποιος έχει δίκιο, που δημιουργούν αντιθέσεις ακόμη και στο εσωτερικό της οικογένειας.

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΩΝΙΑΣ

Όλοι μας έχουμε εξυμνήσει τα οφέλη της Δημοκρατίας, την πολυφωνία, την ομορφιά στο ετερόκλητο, τη διαφορετικότητα, το δικαίωμα έκφρασης που προσφέρει. Η δημοκρατία όμως ενέχει και κινδύνους, δεν είναι κάτι που μπορούμε αψήφιστα να χρησιμοποιήσουμε, με το πρόσχημα ότι "δημοκρατία έχουμε, ό,τι θέλουμε κάνουμε". Όποιος έχει βρεθεί σε συνθήκες ευρείας διαβούλευσης (από συνέλευση σε μια πολυκατοικία, μέχρι συνέλευση στη Βουλή) με σκοπό την κατάληξη σε κοινή απόφαση, μπορεί να αντιληφθεί ότι η δημοκρατία είναι πολύ, μα πολύ κουραστική. Αυτό που είναι απαραίτητο, είναι η ύπαρξη ενός κοινού στόχου, ενός γνώμονα που θα καθοδηγεί τους συμμετέχοντες σε ένα εγχείρημα, ώστε η πολυφωνία να μπορεί να είναι κατά κάποιον τρόπο ελεγχόμενη. Είναι μια πικρή αλήθεια, όμως όταν υπάρχει η πίεση χρόνου για να παρθεί μια απόφαση, κάποιες φορές πρέπει να είσαι λίγο τύραννος. 

Ακολουθεί μετάφραση άρθρου από http://bigthink.com/

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΜΕΣΑ! (του WeathermanTom)

9 αφοριστικές προτάσεις για να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο

Σήμερα το πρωί καθώς πήγαινα να πληρώσω το νερό και να πάρω ψάρια (που τελικά δεν πήρα γιατί συνεννοηθήκαμε αλλιώς με τη γυναίκα μου) περνούσα από ένα χώρο που έβαφε ένας κύριος, του δήμου μάλλον, μια τσιμεντένια (απαίσια) εξέδρα στο υπάρχον χρώμα της (γκρι) για να καλύψει τα tag και το graffiti που έκαναν κάποια παιδιά. Καλά έκανε ο άνθρωπος βέβαια, γιατί έγραφαν βλακείες και δεν πρόσφεραν κάποιον ιδιαίτερο, ας πούμε, καλλωπισμό του χώρου. Αν και μετά μουρμούριζε κάτι του στυλ, επίτηδες το κάνουν αυτό οι νέοι, σε κάποιον παππού που ήταν εκεί και επέβλεπε την εργασία. Και σκέφτηκα ότι αυτή η κοινωνία χρειάζεται άμεση απελευθέρωση, δηλαδή να αγαπήσουμε την κοινωνική ελευθερία για να μπορέσουμε να αγαπήσουμε την ελευθερία γενικότερα. Να γίνουμε δηλαδή φιλελεύθεροι.

Ακολουθούν 9 εριστικές προτάσεις που θα κάνουν πολλούς αναγνώστες να με βρίζουν ή να θέλουν να σχολιάσουν:

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΠΛΟΤΗΣ (του WeathermanTom)

Παρατηρώντας από λίγο πιο κοντά τις εξελίξεις στον πολιτικό χώρο, συνειδητοποιώ ότι "τρέχει" ένα φαινόμενο, όχι μόνο στην πολιτική, αλλά στην κοινωνία γενικότερα: αυτό της αναζήτησης ή της επιστροφής στην απλότητα, στο αυτονόητο, στο κοινώς αποδεκτό "καλό για την κοινωνία".

Το ενδιαφέρον μάλιστα είναι ότι η σχέση του ανθρώπου με την κοινωνία που έχει ο ίδιος δημιουργήσει είναι πλέον αντιστρόφως ανάλογη, ή αντιστρόφως αμφίδρομη.

Οι 7 τρόποι που θα αλλάξουν τις πόλεις μας

Πόλεις και Πολιτικές: Οι 7 τρόποι που θα αλλάξουν τις πόλεις μας σύμφω...: # Της   ALISSA WALKER   on   GIZMODO Ήσυχα πάρκα, Σχεδιασμός για ανθρώπους με δυσκολίες, Ανθρωποκεντρικά δεδομένα, Η  ανθρωπολογία τω...