ΠΕΡΙ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΙΘΥΝΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ (του WeathermanTom)

Αυτήν την εβδομάδα είδα ένα βιντεάκι του Πανούση που έλεγε σε μια παράστασή του ότι η πολιτική είναι λίγο βαρετή δουλειά και για αυτόν το λόγο την έχουμε αφήσει στου άχρηστους. Επίσης, διάβασα την αποστροφή μιας φίλης για το πολιτικό σύστημα, και σήμερα το πρωί είδα ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο για το πρώτο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στη Δράμα το 1977. Κάποιος φίλος πάλι, ανέβασε μια φωτογραφία της Δράμας, πανοραμική, του Αράπ Τζαμί στην περιοχή των Δικαστηρίων.

ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΚΑΚΩΝ ΜΟΝΤΕΛΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (του WeathermanTom)

Δηλαδή εμείς στο Project Δράμα 2020 που θέλουμε τα πράγματα να γίνονται και όχι να λέγονται

Αν και υποψήφιος και εγώ ο ίδιος όπως χιλιάδες άλλοι συμπολίτες μου, αυτό που σιχαίνομαι, ή τελοσπάντων σιχάθηκα, είναι οι προεκλογικοί αγώνες. Και μόνο το γεγονός ότι είναι προεκλογικοί και όχι θητειακοί είναι εξοργιστικό. Το βεληνεκές μου φτάνει μόνο μέχρι τις Δημοτικές Εκλογές, οπότε αναφέρομαι στον αγώνα αυτό σε επίπεδο μόνο τοπικό.

ΤΡΩΓΟΝΤΑΣ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΣΦΑΛΙΑΡΕΣ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ (του WeathermanTom)

ΤΡΩΓΟΝΤΑΣ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΣΦΑΛΙΑΡΕΣ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Ο Ντάγκλας Άνταμς το είχε πιάσει το νόημα. Στο Εστιατόριο στο Τέλος του Σύμπαντος υπήρχε (ή υπάρχει, κανείς δεν ξέρει) η «Δίνη της Απόλυτης Προοπτικής», ένας θάλαμος βασανιστηρίων όπου όποιος έμπαινε, στην πραγματικότητα δεν έβγαινε ποτέ, γιατί ο θάλαμος έδειχνε στο βασανιζόμενο την απεραντοσύνη της μικρότητας της ύπαρξής του σε σχέση με την απεραντοσύνη του Σύμπαντος. Συνειδητοποιούσε λοιπόν πόσο άπειρα μικρός είναι σε σχέση με το Σύμπαν και αυτοκτονούσε.

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΓΚΡΕΜΛΙΝΣ ΚΑΙ Η ΚΑΝΤΙΝΤ ΚΑΜΕΡΑ (του WeathermanTom)

Σηκώθηκα κι εγώ λοιπόν σήμερα το πρωί στις 6 περίπου, όπως κάθε μπαμπάς που σέβεται τον εαυτό του και παραείναι περήφανος για να αφήσει ένα μωρό 5 μηνών να του στερήσει τη χαρά του ξυπνήματος, και σκέφτηκα «φτάνει πια η γκρίνια, φτάνει η μιζέρια για το πώς είναι τα πράγματα και το πώς και πόσο πρέπει να αλλάξουν και ποιος ευθύνεται ή δεν ευθύνεται για αυτό». Μέχρι που άλλαξα και τη φωτογραφία μου στο προφίλ μου στο Facebook και έβαλα μια που να είμαι χαρούμενος. Και κάθισα στον υπολογιστή πρωινιάτικα και χάζευα τις αναρτήσεις φίλων και γνωστών.

ΑΠΟ ΟΛΑ ΕΧΕΙ Ο ΜΠΑΧΤΣΕΣ (του WeathermanTom)

Ή ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει

Ή η Λεπίδα του Όκκαμ

Ή Ιδεολογία και Πολιτική

Ξεκινώντας από τα βασικά, ας επιχειρήσω πρώτα να δώσω έναν ορισμό για το τι είναι ιδεολογία, βασισμένος σε μια πολύ απλή αναζήτηση που έκανα στο ίντερνετ. Ιδεολογία λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί ένας κώδικας αντιμετώπισης της πραγματικότητας, ή ένα σύνολο ιδεών που προτείνει μια κοινωνική τάξη για τη λειτουργία του συνόλου της κοινωνίας. Η ιδεολογία είναι επί της ουσίας αφηρημένες έννοιες που αναζητούν εφαρμογή στην καθημερινότητα και γι’ αυτό χρησιμοποιούνται και στην πολιτική. Ενδιαφέρον έχει επίσης και το γεγονός ότι όταν τα περισσότερα μέλη μιας κοινωνίας σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο ή ξεχνούν ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι θεώρησης της πραγματικότητας, τότε κάνουμε λόγο για ηγεμονία, όπως έγραψε ο Αντόνιο Γκράμσι (ο σύνδεσμος για όσους θέλουν να μάθουν ποιος είναι αυτός).

14 ΙΟΥΛΙΟΥ 1789 - τώρα και στην Ελλάδα… (του WeathermanTom)

Ή μάλλον «και στην Ελλάδα, ΤΩΡΑ!»

(σε 1856 λέξεις)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Όχι ότι το Ευρωκοινοβούλιο έχει καμιά ιδιαίτερη εξουσία (δυστυχώς)… Στις τάξεις της ΕΕ είναι στην πραγματικότητα ενα όργανο για να μένουν ικανοποιημένοι οι πολίτες της ΕΕ ότι καλύπτεται η φωνή των λαών και ότι οι αποφάσεις δεν παίρνονται μόνο από το Συμβούλιο των Υπουργών και την Επιτροπή. Πάμε παρακάτω όμως. Το Ευρωκοινοβούλιο είναι αυτό που είναι, είναι ένας θεσμός και αυτός, μπορεί να μην είναι ακριβώς αυτός που θα θέλαμε, τελοσπάντων τον αναγνωρίζουμε…

Η συμμετοχή και στις ευρωεκλογές ήταν κοντά στο 43%. Αν με την αποχή θεωρούν οι συνειδητά απέχοντες πως στέλνουν μήνυμα στο σύστημα ότι είναι άδικο γιατί έτσι κι αλλιώς οι λίγοι είναι αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες μας, καλό θα ήταν να αναθεωρήσουν για το αν θα πρέπει ή όχι να συμμετέχουμε οι πολίτες στις εκλογές. Με τέτοια ποσοστά συμμετοχής, γίνεται το σύστημα ακόμη πιο άδικο, γιατί αφήνουμε ακόμα λιγότερους πολίτες να εκλέξουν τους (ίδιους) λίγους να κάνουν κουμάντο. Η αλλαγή δε θα έρθει μόνο από το σύστημα, η αλλαγή θα έρθει και (ίσως κυρίως) από τους ανθρώπους. Τζάμπα τόσος Λένιν δηλαδή;

ΠΕΡΙ ΜΠΑΟΥΛΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΩΝ (του WeathermanTom)

Ξύλινες γλώσσες και άλλα ψάρια του πολιτικού ωκεανού.

Φανταστείτε την ακόλουθη εικόνα: προεκλογικό βάθρο, κεντρικός ομιλητής στο πόντιουμ, ακόλουθοι και σύζυγοι παρατεταγμένοι από πίσω, ίσως και κάποιο παιδάκι εκεί κοντά, και από κάτω κόσμος να φωνάζει συνθήματα. Φίλοι μου, ακολουθεί πολιτική ομιλία:

Ο ΜΟΡΜΟΛΗΣ ΕΙΝ’ ΜΟΡΜΟΛΗΣ (του WeathermanTom)

Κι εμείς είμαστε εμείς

Τελειώνουν οι εκλογές, τελειώνει και το πανηγύρι, τελειώνουν οι πιέσεις για τους υποψήφιους δημάρχους και προέδρους, δημοτικούς και τοπικούς συμβούλους, περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες και ευρωβουλευτές, τελειώνουν τα αγχωμένα Δελτία Τύπου, τέλος οι δημοσκοπήσεις, τέλος οι ομιλίες, τέλος οι υποσχέσεις, τέλος τα συνθήματα, τέλος τα τελευταία διορθωτικά έργα σε πολυσύχναστους χώρους, τέλος οι προγραμματικές δηλώσεις, και ας ήταν ελάχιστες. Και φυσικά, τέλος στις μάσκες (και επιστροφή στα μορμολύκεια*, τα πραγματικά πρόσωπα ορισμένων ανθρώπων). Και τώρα;

Επιστολή προς 20.000: είσαστε σοβαροί;! (του WeathermanTom)

Περίπου 40 στους 100 συμπολίτες μας πανελληνίως δε χαλάλισαν την ηλιόλουστη Κυριακή τους (18/05/2014) για να πάνε στα εκλογικά τους τμήματα να ασκήσουν το «υπέρτατο» δικαίωμά τους, αυτό της ψήφου.

ΥΛΗ ΓΙΑ ΘΕΜΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ: ΟΔΥΣΣΕΙΑ (του WeathermanTom)

Γράφει ο μαϊντανός της γειτονιάς σας…

Η διαδικασία της μάθησης στην Ελλάδα τελικά ίσως να είναι πολύ απλή (αν και δε με βρίσκει καθόλου σύμφωνο). Για να κάνεις τον Έλληνα να μάθει, και κυρίως να μάθει να συμπεριφέρεται πρέπει να ακολουθήσεις μια από τις 3 προτεινόμενες οδούς. Αυτές είναι:

1.      Η ανταμοιβή

2.      Η τιμωρία

3.      Η απειλή του ατομικού του συμφέροντος