ΕΙΔΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ; (του WeathermanTom)

Συχνά η πολιτική φαντάζει ως ένας απρόσιτος, εξειδικευμένος τομέας για αντίστοιχα εξειδικευμένα και εκπαιδευμένα μυαλά. Για πολλούς η πολιτική είναι σαν τα Κινέζικα, ακαταλαβίστικη, και πολλές φορές είναι. Ακούγοντας ώρες ώρες τον υπουργό Οικονομικών να μιλάει για ΑΕΠ και πλεονάσματα, ή ατέρμονες συζητήσεις για το ασφαλιστικό, ή παρακολουθώντας δημοσιογράφους να αναλύουν σαν άλλοι μεγαλο-φιλόσοφοι μη μπορώντας στην πραγματικότητα να καταλάβει κανείς τι λένε, δημιουργείται η αίσθηση, και δικαιολογημένα, ότι η πολιτική παραμένει αποκομμένη από τον κόσμο.

Τα φεστιβάλ είναι καλοκαιρινή υπόθεση (www.parallaximag.gr)

Τα φεστιβάλ είναι καλοκαιρινή υπόθεση

ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ (www.protagon.gr)

Είναι ίσως ενδιαφέρον ότι η εμφάνιση του πολιτικού κόμματος Το Ποτάμι συμπίπτει χρονικά με μία πολύ σημαντική αλλαγή στη θεωρία της ανθρώπινης εξέλιξης: Ενώ μέχρι πρόσφατα κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη τού ανθρώπινου είδους θεωρείτο ότι αποτελούσε η αναζήτηση της τροφής, σύμφωνα με τις νέες θεωρίες ο κυρίαρχος ρόλος αποδίδεται στην αναζήτηση του νερού. 

από www.protagon.gr

Πολίτης: Δεν είμαστε Φωτόπουλοι

Πολίτης: Δεν είμαστε Φωτόπουλοι: Το έργο έχει ξαναπαιχτεί με την ΕΡΤ: όποιος έχει αντίρρηση θα ταυτιστεί με συγκεκριμένα κόμματα και συνδικαλιστές σε μία προσπάθεια απαξ...

ΑΦΕΛΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (του WeathermanTom)

Φυσικά και θεωρώ ότι ένα επίπεδο μονιμότητας πρέπει να υπάρχει όταν μιλάμε για θέσεις εργασίας σε δαιδαλώδεις υπηρεσίες όπως πολεοδομίες, πρωτοβάθμιες υγείας, οικονομικές και τεχνικές υπηρεσίες. Και είναι λογικό. Όταν ο όγκος και η πολυπλοκότητα της νομοθεσίας, και ενίοτε η ασάφεια των νόμων μπαίνουν στο παιχνίδι, δεν μπορεί ένας φρέσκος υπάλληλος να τα αντιμετωπίσει μόνος. Απευθύνεται στους παλαιότερους, που έχουν τριφτεί με αυτά τα πράγματα και ξέρουν να ελίσσονται όταν το απαιτεί η περίσταση.

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤ(Ι)ΩΝ (του WeathermanTom)

Υπάρχει ένα μικρό ζητηματάκι όταν μιλάμε για αποκρατικοποιήσεις, ιδιωτικοποιήσεις, αξιολόγηση και γενικά όταν αναφερόμαστε στην "αμφισβήτηση" του δημοσίου τομέα (στενού, ευρύτερου, μόνιμου, με σύμβαση ορισμένου και αορίστου, με σχέση ιδιωτικού ή δημόσιου δικαίου, οργανικοί και μη, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, Υπουργεία, σχολεία, νοσοκομεία κλπ) στη χώρα μας. Το ζητηματάκι αυτό μπορεί να συνοψιστεί σε ένα απλό, μικρό, πεισματικό αλλά ισχυρό "όχι". Λογικό είναι, όταν, χοντρικά, ο μισός πληθυσμός της χώρας (λίγο λιγότερο δηλαδή) που εργάζεται ανήκει 1 προς 5 περίπου στο δημόσιο [δηλαδή αν οι εργαζόμενοι στη χώρα ήταν 5.000.000, οι δημόσιοι υπάλληλοι θα ήταν 1.000.000]. Τα νούμερα είναι πλαστά, αλλά ανταποκρίνονται σε διάφορα αναγνώσματα που βρήκα εδώ κι εκεί στο διαδίκτυο.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ!

Η διαδικτυακή πλατφόρμα «Συμμετοχή», μια πρωτοβουλία του γερμανικού ιδρύματος Heinrich Böll, των εκδόσεων Νεφέλη και του ηλεκτρονικού περιοδικού Χρόνος, φιλοδοξεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο για όλους όσοι συμμετέχουν ή θέλουν να συμμετέχουν στη διαμόρφωση και την εφαρμογή των κάθε είδους αποφάσεων

Στις ακτές

Στις ακτές

Η θάλασσα είναι το πιο δημοκρατικό πράγμα σε αυτήν τη χώρα...



από http://www.parallaximag.gr/

Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ EΦΗΒΩΝ (www.protagon.gr)

Η πολιτική είναι από τις πραγματικότητες και τις σκληρές όψεις της κοινωνίας που οι έφηβοι καλούνται να αντιμετωπίσουν μόλις ενηλικιωθούν και αποκτήσουν αυτόνομη πρόσβαση στον δημόσιο χώρο με δικαιώματα και υποχρεώσεις. Παρά τις εξιδανικευμένες προσεγγίσεις στη δημοκρατία, είναι υπερβολικό να θεωρήσουμε ότι ο άνθρωποι διαθέτουν ένα αυτονόητο και έμφυτο ενδιαφέρον για την πολιτική. Γιατί άραγε ένας έφηβος να αποκτήσει ενδιαφέρον για έναν χώρο συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων; Για σύνθετα ζητήματα που ελάχιστα μπορεί να κατανοήσει, να επηρεάσει και τα οποία, ενδεχομένως, να μην επηρεάζουν την ζωή του άμεσα. Για ζητήματα που δεν μπορείς να βγάλεις άκρη για το ποιος έχει δίκιο, που δημιουργούν αντιθέσεις ακόμη και στο εσωτερικό της οικογένειας.

Podemos: το κόμμα της κοινής λογικής

Johannes Maurus, Occupy representation. Το Podemos και η πολιτική της αλήθειας

Affectus nec coerceri nec tolli potest nisi per affectum contrarium et fortiorem affectu coercendo [Ένα πάθος δεν μπορεί να κατασταλεί ούτε να αναιρεθεί, παρά μόνο από ένα πάθος αντίθετο και ισχυρότερο από το καταστελλόμενο]

Spinoza, Ethica IV, prop. 7